சுவிஸ் நாட்டைப் பற்றி இதுவரை இருந்துவந்த எண்ணத்தை இந்தப்படம் மாற்றிவிட்டது. சுவிட்சர்லாந்தில் ஜேர்மன் மொழி பேசும் மக்கள் வாழும் சில நாட்டுப்புற பகுதிகளில் இன்றைக்கு உள்ள சமூக நிலைமை குறித்துச் சிந்திக்க வைத்துள்ளது.

படத்தை தயாரித்த சீமோன் பௌமனும் ஆண்டிரியாஸ் ப்ஃபிஃப்னெரும் ஓராண்டு காலம் தங்களின் நாட்டைச் சுற்றிவரும் விபரங்களைச் சேகரித்து, நகைச் சுவையுடன் எடுத்துள்ளனர். படத்தில் உள்ள காட்சிகளில் சில லாரல் & ஹார்டி படத்தில் வருவதைப் போல இருக்கின்றன.

பிரச்னைகளின் தீவிரத்தைக் காட்டவில்லை. பட்டும்படாமல் யார் மனதும் நோகாமல் காட்சிகளை நகர்த்திச் செல்கின்றனர். நாட்டுப்புறத்தில் வாழும் சுவிஸ் மக்களுக்கு அங்கு வாழும் சிரமங்கள் புரியும்.

சுவிட்சர்லாந்து தான் திட்டமிட்டபடி இருக்கின்றதா அல்லது உலக அரங்கில் அதன் நிலை சற்றுத் தாழ்ந்துள்ளதா என்ற விவாதத்தை இந்தப் படம் எழுப்புகிறது என்கிறார் பௌமன். ஒரு புறம் மலைகளும், ஏரிகளும் சாக்லேட்டும் ரோஜர் ஃபெடரரும் சுவிஸ்ஸின் புகழ் பாடுகின்றனர்.

மறுபுறம் வரிஏய்ப்பாளர்களின் சொர்க்கபுரியாகவும் பன்னாட்டு ஏமாற்று நிறுவனங்களின் புகலிடமாகவும் ஐரோப்பாவின் பொழுது போக்கு தலமாகவும் இந்நாடு இருந்துவருகிறது. இந்த இரண்டு விடயங்களையும் தாங்கள் எடுத்துக்காட்ட விரும்பியதாக பௌமன் குறிப்பிட்டார்.

நாட்டுப்புறப் பகுதியில் காணப்படும் இனபேதம் இந்தப் படத்தில் வெளிப்பட்டுள்ளது. அமைதிப் பூங்காவாக விளங்கும் சுவிட்சர்லாந்தில் இனபேதம் என்பது உலகத்தார் ஒருவரும் நினைத்துப் பார்க்காத விடயம் என்பதால் சுவிட்சர்லாந்தின் பிம்பத்தை (நற்பெயரை) இப்படம் சிதறடித்துள்ளது.

முதன்முதலாக எடுக்கப்பட்ட படம் என்பதால் சற்றுக் குழப்பமாகத் தோன்றினாலும் புதிய விடயங்களைக் காண்பிப்பதால் பலரது கவனத்தையும் ஈர்த்துள்ளது.